Deuren open: 15u30. Start regenbui: niet van toepassing.
Begin optredens: 16u00. Einde regenbui: niet van toepassing.
BURNOUT #BLOCKPARTY is een tweedaagse. Met op vrijdag een ruim voorproefje voor wat zaterdag moet komen. Meer van hetzelfde, maar dan meer. En waar er op de eerste dag acht afstuderende studenten hun muzikale expansies toonden en achteraf uitgebreid vierden, stonden er op zaterdag twaalf acts op het programma.
Een programma dat geopend werd door Five Days, het afstudeerproject van ene zekere Moreno Claes. Een project waar hij samen met zanger/toetsenist Pieter Schrevens de wereld der elektronische muziek verkent. Heel andere koek dan de achtergrond van de afstuderende bassist, die zich normaal meer op pop/rock probeert toe te leggen. Hoewel, het moet gezegd, zijn optreden in de Grote Zaal minstens even explosief en sferisch is dan wat de man eerder al van hem liet horen in eerdere bands.
Daarna was het de beurt aan Still Weather om de Club voor de tweede dag op gang te trekken met tal van drumgrooves. De instrumentale band rond Josse Wijckmans richt zich tot de interpretaties van het concept ‘groove’ binnen voornamelijk de drums. Maar naast een uitgekiend concept, is het ook concreet. Geen wonder dat het dan ook geen moeite kostte hun set zonder enige problemen af te ronden.
Nerowicz, het project van Nick Kucnerowicz, trok daarna de derde en laatste zaal op gang. In de Zwarte Zaal brengt de bassist een balans tussen schoonheid en eenvoud verpakt in de kracht van complexiteit. Veel schone woorden om eigenlijk te zeggen dat ze goede, goede rock brengen.
Dat er vervolgens tussen Nerowicz en de volgende act, MEnTAL CIRCUS een enorm gat zit, hoeft niet te verbazen. Want naast muziek, brengt Sanne Marico met haar afstudeerproject ook nog een heus spektakel mee. De groep heeft niet voor niets circus in zijn naam zitten en in combinatie met vele dansers, komt de niche metal van Marico nog beter in daglicht. Of moeten we nachtlicht zeggen?
Frame Of Mind mocht als vijfde aantreden en is het pseudoniem van het soloproject van Liene Rymenants. Zij wil ervoor zorgen dat gedachten omgezet worden naar muziek mét beeld. En welk instrument kan daar beter voor dienen dan een piano? Minstens even mooi als aangrijpend en kwaliteitsvol!
Sebastian Leye vormt samen met vijf (!) anderen Blank/Moonbow, wat eerst ‘s mans eenmansproject was. Daarmee brengt hij muziek dat stap per stap opgebouwd wordt beginnend met een vast stramien van allerhande gitaren, waarna er andere typische rockinstrumenten aan worden toegevoegd. En dat allemaal in die kleine Club.
Popdiva van de dag was Claudia Guarraci die de Grote Zaal helemaal inpakte met een stevige dosis electro-pop gecombineerd met tal van beats, soul, imposante zanglijnen. En dan kunnen we gerust zeggen dat er met Guarraci een heuse persoonlijkheid op de planken staat. Afgewerkt met confetti(kanonnen) is het dan ook niet anders mogelijk dan helemaal verkocht te zijn en aan de lippen te hangen van.
Heel wat intiemer ging het er vervolgens aan toen bij Silence Coloured In. Dit project van Emily Vannes is een brok vol emotie waar melodieën je bij de strot grijpen, harmonie centraal staat en het tekstuele je doet bezinnen. Ja, Vannes legde de Club het zwijgen op.
Zo goed als alle genres zijn al gepasseerd, maar met Woolly staat in de Grote Zaal de enige echte hip-hopgroep van BURNOUT #BLOCKPARTY. Hip-hop dat beukt als een blinkende Ford Mustang op hydraulische veren en waar Siemon Theys echt mee kan uitpakken. Straf, straffer, strafst.
Where is Jacob? In de Zwarte Zaal, waar student Max Keltjens experimenteert met de mogelijkheden van de pedal steel guitar. Helemaal omgetoverd in een moderne context krijgt het traditionele instrument een nieuw, keurig jasje aan.
Met Stin is het einde van de eerste editie van BURNOUT #BLOCKPARTY bijna in zicht. Het project van Dienne Bogaerts brengt muziek gedreven door gevoelens en laat je een tocht door je eigen verleden maken. Het is even dromerig als klassenvol als beredeneerd. Stin speelt je op je gevoel en blijft zinderen, verrassen.
Jan Vangesselen kreeg met Plunges de eer en het genoeg de Zwarte Zaal voor een laatste keer een hoogtepunt te laten beleven. Met zijn hedendaagse terugblik op de elektronische dansmuziek van de jaren ’80 en ’90 is dat dan ook helemaal geen probleem.
De laatsten zullen minstens even goed zijn als al hetgeen wat al gepasseerd is. En zo kreeg Tom Tritsmans met zijn Spiro de eer de Grote Zaal én BURNOUT #BLOCKPARTY af te sluiten. In stijl, want zijn muziek daverde doorheen de zaal, werd enorm hard geapprecieerd door het publiek en geniete ieders volle aandacht.
En dan was er rust.
Een afbraak.
En kijken we nu al uit naar de editie van volgend jaar.
Tot dan, tot meer BURNOUT #BLOCKPARTY!










